Głosy w przywództwie • 7 MIN CZYTANIA
Kryzys wypalenia jest kryzysem przywództwa
MAY 10, 2026
Wypalenie zawodowe nie jest problemem odporności pracowników. To porażka zarządzania, którą HR musi adresować na poziomie organizacji, a nie jednostki.
Czym naprawdę jest wypalenie
Obserwowałem organizacje reagujące na rosnące wskaźniki wypalenia, oferując aplikacje do medytacji, szkolenia z odporności psychicznej i dni na zdrowie psychiczne. Rozumiem tę potrzebę: te interwencje są widoczne, pokazują troskę i są łatwe do wdrożenia. Jednak traktują wypalenie tak, jakby było deficytem odporności jednostki, a nie produktem warunków organizacyjnych. Gdy badania pokazują, że głównymi przyczynami wypalenia są nadmierne obciążenie pracą, brak autonomii, niewystarczające uznanie, słaba wspólnota, niesprawiedliwość oraz niedopasowanie wartości, właściwą reakcją jest zmiana organizacyjna, a nie osobiste strategie radzenia sobie.
Za co musi odpowiadać przywództwo
Wypalenie jest kwestią odpowiedzialności przywódczej. Jeśli znaczna część zespołu lidera zgłasza objawy wypalenia, to jest to problem zarządczy. Może odzwierciedlać nadmierne wymagania w stosunku do dostępnych zasobów, kulturę perfekcjonizmu, która nie pozostawia marginesu na błędy, albo brak ochrony zespołu przed narastającą presją organizacyjną. Rolą HR jest jasno to nazwać, dostarczyć liderom danych z ankiet zaangażowania i dobrostanu oraz wspierać ich w identyfikowaniu i adresowaniu przyczyn źródłowych. Oferowanie warsztatu odporności przy jednoczesnym ignorowaniu czynników strukturalnych jest gorsze niż nie robienie niczego, ponieważ sugeruje, że problem leży po stronie pracowników.
