ค่าจ้างเพื่อการครองชีพ

ค่าจ้างเพื่อการครองชีพคืออัตรารายชั่วโมงที่กำหนดให้สะท้อนต้นทุนการดำรงชีวิตที่แท้จริง แทนที่จะเป็นเพดานขั้นต่ำตามกฎหมาย คำนวณจากราคาของสิ่งจำเป็น เช่น ที่อยู่อาศัย อาหาร การเดินทาง และสาธารณูปโภค และโดยทั่วไปสูงกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมาย

ในไอร์แลนด์ มีการเผยแพร่ตัวเลขค่าจ้างเพื่อการครองชีพโดยสมัครใจเป็นประจำทุกปีโดยกลุ่มอิสระ และรัฐบาลได้ให้คำมั่นว่าจะปรับ National Minimum Wage ตามกฎหมายไปสู่เกณฑ์ค่าจ้างเพื่อการครองชีพระดับชาติที่อ้างอิงจากสัดส่วนของรายได้มัธยฐาน สหราชอาณาจักรมีความแตกต่างคล้ายกันระหว่าง National Living Wage ตามกฎหมายและอัตราโดยสมัครใจที่สนับสนุนโดย Living Wage Foundation

นายจ้างนำค่าจ้างเพื่อการยังชีพมาใช้เพื่อเสริมการสรรหา ลดการลาออก และแสดงถึงการปฏิบัติที่เป็นธรรม เป็นพันธะผูกพันเชิงนโยบายไม่ใช่ข้อกำหนดทางกฎหมาย ดังนั้นจึงควรนำมาใช้อย่างสม่ำเสมอและทบทวนทุกครั้งที่มีการปรับเกณฑ์อ้างอิง